Schutting en terras vernieuwd in Nieuwerkerk aan den IJssel

De veranda was nog goed, de rest niet. De oude schutting stond scheef en de tegels waren verzakt, met de bekende gevolgen: plassen tegen de gevel en onkruid in elke voeg.

De schutting is opnieuw opgebouwd met betonpalen en een betonnen onderplaat, met houten tuinschermen ertussen. Die combinatie is niet de mooiste die er bestaat, maar wel de enige die na tien jaar nog recht staat: het hout raakt de grond nergens, en dat is waar een houten schutting normaal gesproken op stukloopt.

Het terras is opnieuw gelegd in grijze keramische tegels van 60 bij 60, met de juiste afschot van de gevel af. Het zandbed is opnieuw geprofileerd en verdicht — de reden dat de oude tegels verzakten zat in de ondergrond, niet in de tegels, en dan heeft het geen zin om alleen de bovenlaag te vervangen.

Op de werkfoto's is te zien hoe de aansluiting op de bestaande gevel en de veranda gemaakt is. Dat inpassen is het lastigste deel van zo'n klus: alles moet aansluiten op iets dat er al ligt en dat zelden helemaal haaks is.

Twee onderdelen die los van elkaar begroot worden: de lengte van de erfafscheiding in strekkende meters, en het aantal vierkante meters bestrating met het grondwerk eronder. Het lastigste deel is de aansluiting op werk dat blijft staan, en dat is arbeid en geen materiaal.

Het afbreken en afvoeren van het oude werk zetten wij bewust als eigen regel erbij. Wat een tuinbegroting bepaalt.