Terras in Delft, gelegd met onze eigen graafmachine en trilplaat

Deze reeks laat zien waar bij bestrating het geld en de tijd in gaan, en dat is niet in de stenen. Van de acht foto's hieronder gaan er zes over wat er ónder het terras gebeurt.

De tuin is uitgegraven met onze eigen minigraafmachine. Die past door een poort van tachtig centimeter, en dat is de reden dat wij hem hebben: op de meeste plekken in een bestaande tuin komt een gewone kraan er niet in, en dan wordt het handwerk met de kruiwagen. Wat eruit kwam is met de minidumper naar de straat gereden en afgevoerd.

Daarna is er drainzand aangebracht, geprofileerd op afschot en verdicht met de trilplaat. Dat verdichten gebeurt in lagen, niet in één keer: zand dat in één laag van dertig centimeter wordt aangetrild, zakt daarna alsnog. Op de foto's ziet u die stap twee keer terugkomen, en dat is precies de stap die bij een verzakt terras is overgeslagen.

De banden langs de rand zijn met de slijptol op maat gezaagd. Pas toen dat allemaal klaar was, gingen de tegels erop.

Er is drainzand gebruikt en geen ophoogzand. Dat scheelt in aanschaf niet veel, maar drainzand laat water door naar de ondergrond in plaats van het onder de tegels vast te houden — en water dat in de winter onder bestrating blijft staan, tilt bij vorst de hele boel op. Bij grootformaat tegels telt dat extra: een tegel van zestig bij zestig laat een oneffenheid van een halve centimeter zien, waar een kleine steen hem wegpoetst.

Wat een terras als dit kost, wordt bepaald door wat er onder de tegels moet gebeuren en niet door de tegel zelf: hoe diep de slappe laag weg moet, hoeveel kuub er afgevoerd wordt, en of de minigraver door de poort past of dat het handwerk met de kruiwagen wordt.

Het grondwerk zetten wij als eigen regel op de offerte, want dat is de post die het verschil maakt. Wat een tuinbegroting bepaalt.