Kleine stadstuin in Delft met een smalle border

In een kleine stadstuin is de verleiding groot om alles te bestraten, want elke vierkante meter groen gaat af van de ruimte om te zitten. Het resultaat is meestal een tuin die je van binnenuit niet aankijkt.

Hier is één smalle border langs de volle lengte van de schutting gemaakt, opgesloten in een antracieten kantopsluiting. Meer niet — maar die strook is wel het eerste wat je vanuit de keuken ziet. Er staan rozen, siergrassen en vaste planten in, gekozen op bloei die over het seizoen verspreid is in plaats van alles tegelijk in juni.

Het terras is gelegd in lichtgrijze keramische tegels van 60 bij 60. In een kleine tuin werkt een groot tegelformaat beter dan een klein: minder voegen betekent een rustiger vlak, en een rustig vlak oogt ruimer.

De schutting is horizontaal in douglas uitgevoerd, met een poort in dezelfde lijn. Verder is er met potten gewerkt — varens en canna — zodat het beeld per seizoen kan wisselen zonder dat er in de border gegraven hoeft te worden.

De potten staan op voetjes, vrij van de tegels. Een pot die plat op bestrating staat, houdt water vast in de bodem en vriest in januari van onderaf kapot — bij keramiek en terracotta is dat het einde. De varens doen het hier juist goed omdat de tuin schaduw heeft: wat in een zonnige tuin een probleemplek is, is voor deze soorten de beste plek die er is.

In een kleine tuin weegt de bestrating per vierkante meter het zwaarst, omdat het zaagwerk langs de randen en het inpassen rond hoeken niet meeschalen met het oppervlak. Daarnaast telt of het materiaal met de kruiwagen door de woning naar binnen moet.

Wij begroten per onderdeel, ook als de tuin klein is. Wat een tuinbegroting bepaalt.