Drainage aanleggen in de tuin

Een drainage is een geperforeerde buis die op vijftig tot tachtig centimeter diepte in een sleuf met grind ligt, met verval naar een afvoerpunt. Water dat in de bodem staat loopt de buis in en wordt afgevoerd naar een sloot, een put of het riool. Het haalt geen water weg dat er nog niet is; het zorgt dat water dat er komt ook weg kán.

Is er geen sloot en geen riool, dan kan het alsnog: met een infiltratieput of een grindkoffer waarin het water langzaam wegzakt. Dat werkt zolang de laag onder de grondwaterstand doorlatend is, en dat stellen wij vooraf vast met een proefgat in plaats van het aan te nemen.

U heeft drainage nodig als het water na een bui langer dan een dag op het gazon blijft staan, als er groene aanslag op de bestrating komt, of als beplanting het steeds op dezelfde plek niet houdt.

Drainage langs de gevel is een andere vraag dan drainage in de tuin. Daar gaat het om een gazon dat na een bui blank staat; hier om een kruipruimte die muf ruikt, om een muur die onderaan donker uitslaat, of om witte uitbloei op het metselwerk vlak boven de grond. Het doel is niet dat het gras eerder droog is, maar dat er geen water meer tegen de fundering staat.

De uitvoering verschilt daardoor ook. De buis loopt langs de gevel op een diepte die onder het niveau van de kruipruimtevloer uitkomt, in grind met worteldoek, met verval naar een verzamelpunt. Wat wij bewust níet doen is de sleuf strak tegen het metselwerk aan graven: daar zit het zand dat de fundering draagt, en dat spoelt via een grindsleuf makkelijker weg dan mensen denken. Er blijft dus altijd een strook grond tussen de buis en de muur.

En dan het punt waar wij eerst naar vragen, vóór er een offerte komt: waar staat het huis op. Veel woningen in deze regio van vóór ongeveer 1970 staan op houten palen, en die palen blijven alleen heel zolang de koppen onder water staan. Zakt het grondwater langs de gevel structureel, dan komt daar lucht bij en begint het hout aan te tasten. Het verlagen van de grondwaterstand rond zo'n huis is dan precies het verkeerde middel, hoe nat de kruipruimte ook is. Wij graven daarom een proefgat en vragen naar het funderingstype voordat wij iets aanleggen.

Wat er verder vaak speelt: een natte kruipruimte komt lang niet altijd door grondwater. Optrekkend vocht, een lekke leiding of condens tegen een koude vloer geven hetzelfde beeld, en daar doet een drainage niets aan. Wij zeggen het als wij denken dat het daar aan ligt, ook als dat betekent dat er geen werk uit komt.

Een complete drainage begroten wij als geheel: de buizen, het omhullingsmateriaal, de put en het aansluiten. Het graafwerk en het herstel van de bestrating erboven rekenen wij apart, omdat die twee sterk verschillen per tuin -- een sleuf door een gazon is iets anders dan een sleuf door een terras dat eruit en weer terug moet.

De reden om het apart te zetten is dat u dan ziet waar het geld heen gaat. Ligt de tuin toch al open voor een nieuwe bestrating, dan is de drainage een fractie van wat hij achteraf kost -- dan hoeft het terras er namelijk niet nog een keer uit.